Het is al jarenlang mijn werk ... de leuke plekjes aanwijzen, hotspots zichtbaar maken, joehoe hier moet je zijn.

Zo liet ik influencers slapen in de Sassenpoort. Ik regelde een meet-up met rapper Rico om ijsjes te halen bij Talamini en te chillen in het gras langs de gracht. Gaf onze nieuwe koning een boek gevuld met meer dan 1250 willekeurige Zwollenaren die de groeten uit Zwolle doen. Liet Erben Wennemars fietsen over de mooiste bruggetjes van Zwolle. En toverde in opdracht van de eigenaar een woonboot op de Thorbeckegracht om tot een plekje waar je midden in het hart van Zwolle rustig in slaap gewiegd wordt.

Maar mijn favoriete Lievelingsplekje? Ik kon hem niet direct aanwijzen toen het mij werd gevraagd.

In Amersfoort waar ik opgroeide en later na omzwervingen weer ging wonen, was ik een betrokken inwoner. Ik ben een echte keientrekker, trok aan de stier van Thijs Trompert en was in de binnenstad vijf jaar lang winkelier/ galeriehouder. Had een actieve rol in de binnenstad tijdens evenementen ...

Door de liefde was ik ineens veel te vinden in Zwolle. Ik liet er zelfs Amersfoort voor achter. Ik werd een Zwollenaar. Wat een prachtige Hanzestad, veel leuke horeca en gezellige culturele evenementen. Al gauw, geholpen door wat biertjes hier en daar, startte ik samen met een aantal anderen een clubje 'Groeten uit Zwolle'. Een clubje mensen dat leuke dingen doet in Zwolle.

Eerst deden we dat zonder duidelijk vorm en uiteindelijk als stichting. We maakten portretten van Zwollenaren, ontwierpen het nieuwe blikje voor het Zwolse Balletjeshuis, maakten het boek voor de Koning en organiseerden fotoshoots tijdens grote en kleine evenementen. Help-portrait als vertrekpunt.

Het 'spelen' in Zwolle is nooit meer gestopt. Inhakend op de actualiteit willen we van de binnenstad een nog leukere plek maken. Want de stad dat zijn wij, dat ben ik.

Is daarom de binnenstad in zijn geheel mijn lievelingsplek?

Ik heb een sterke drive om onze binnenstad leuker maken. Waarom? Het zit in de genen denk ik, mijn vader doet dat ook. Hoe maak ik de stad leuker? Door op de spiegels van toiletten, van de Zwolse horeca, een gedicht te plaatsen waarin je je kan weerspiegelen tijdens het handen wassen. Door 1,5 meter hoge Ladderzits door de stad te laten zwerven om de heropening van de terrassen te vieren. Door de opzet van het project Boeien, een project voor het 'behoud van leuk' op de Zwolse grachten ... een nieuwe openbare ruimte. 

Deze stad, de stad waar ik woon, is een plek waar ik energie van krijg ... al sinds mijn kinderjaren. Maar is dat deze stad, of is dat 'een 'stad? Als kleuter was ik al gek van 'de stad'. Mijn moeder las mij tot in den treuren voor uit het vrolijke kinderboek 'Bezigstad'. In dat boek komen alle figuren en rituelen voorbij die de stad tot een stad maken. Brandweermannen, juweliers, kleermakers, kelners, fietsenmakers en onbekenden, in straten op pleinen, op markten tijdens feestdagen en 'gewone dagen' ... ik heb het boek kapot gekeken.

De dynamiek van de stad, de vroege ochtend vooral ... (als de straten dof glanzen van alle zolen die ze slijten). De geur de bakker op de hoek, een stelletje in het gras, de vlag aan de gevel op Koningsdag, het roezemoezen op zwoele zomeravond, fonkelende etalages in wintertijd, door rood lopen, een ontmoetingen tijdens een stadsfeest, de vuilnismannen die stapels lege dozen ophalen, de ruwe stadsmuur  en knippen op afspraak ... ik zie het graag, hou ervan, de beweging, de gewoontes ... en iedereen die er toe doet.

Maar is mijn favoriete lievelingsplekje elke stad?

Op de dinsdagavonden repeteer ik met Koorbazen. Sinds 2019 ben ik een koorbaas, ik moest daarvoor auditie doen. En uit meer dan honderd aanmeldingen kozen ze 'elf' nieuw koorknapen. Ik was één van hen. Koorbazen zingt een bijzonder repertoire en combineert, prachtige bekende songs met beat box en rap. De nummers krijgen zo een eigen unieke sound waar wij als bazen 'f*cking' trots op zijn.

Wat ik mij besef na 2 jaar (geschreven in 2021) hollen en heel veel stilstaan in coronatijd ... is dat deze groep mannen mijn lievelingsplekje vormt. Zij zijn de plek waar ik graag ben. En zelfs in coronatijd kwamen we op dinsdagavond digitaal bij elkaar en deelden we verhalen. Als een ode aan het leven en een ode aan hier zijn voor elkaar.

Het toffe: Bij koorbazen zingen: journalist, schilders, student, lasser, do-cent, een gepensioneerde fysiotherapeut, kunstenaar, adviseurs en managers samen. Iedereen zijn plek en rol. Maar het allermooiste (wat ik mij 'nu tijdens dit schrijven' besef is: Koorbazen biedt een veilige, geborgen plek waar ik nieuwe kanten van mijzelf ontdek, waar ik samen met andere bazen uitdagingen aanga. Waar ik mag falen en stralen, kan huilen en lachen (hard) waar ik mij meer en gewaardeerd voel. Een plek waar ik liefde krijg, liefde geef en passie deel. Waar ik mij thuis voel. Een plek waar ik oplaad, ontlaad, tot rust kom en ontwaak. Daarom roep ik deze bazen plek, en ik denk namens 54 andere, uit tot mijn lievelingsplek in Zwolle ... waar we ook zijn!

#anno #sprekendzwolle #koorbazen #groetenuitzwolle